Noir!

7 weken geleden zetten we de eerste stappen in het Tripolis gebouw. Een leegstaand pand op de Zuid As van Amsterdam. We stelde Charlie Chan Dagelet voor aan Stefanie Louwrier, we stelde componist Christiaan Verbeek voor aan Sanne den Hartog, we stelde iedereen voor aan onze coach Matijs Jansen. Onze Pr lady Esra Merkel maakte een groepsfoto voor de officiele aftrap en productie stagiar Suzan Slinger leende een tafel bij de nog half in bedrijf zijnde Nikon buren. We zette deze tafel op de begane grond van gebouw 300 en begonnen met lezen en kijken van materiaal. We doken van Noir naar Neo Noir om een voorzet te doen voor een Sci- Fi Theater Noir, we verslonden o.a 1984, Do Androids dream of Electric Sheep, Sin City, The big Sleep, Homo Deus, The Politics of Fear, de Vpro serie Robo Sapiens en many more… Na ander halve week werden de eerste acts gemaakt, donkere en dystopische monologen en muzikale acts dreven boven. De inmense beneden ruimte zorgde ervoor dat acts verzopen en vergalmden, dus verhuisden we one floor up. Verdieping 1 bood kader, de acts bleven stromen in week drie en stonden volledig stil in week 4. Konden we dan niets positiefs bedenken als het over de toekomst ging? Door de natte herfst wind en kou fietsten we met een volle kop naar huis. Wat gaat deze Noir worden? In week 5 kregen we iets meer grip op het idee van een mogelijke Future-revue, een bonte avond over de toekomst. Maar na de doorloop die we toonden aan ons team bleef de vraag, waar heb ik nou eigenlijk naar gekeken? Weer moe en koud en nat op de fiets naar huis. Tja waar hadden ze nou naar gekeken? Week 6, de week dat vrienden zeggen “jullie hebben volgende week premiere toch”. Die week werkten we nog harder dan alle andere dagen bij elkaar, we ploeterden door ons eigen materiaal, schreven nieuwe scenes, verzonnen nieuwe acts, Christiaan componeerde een mogelijk sluitstuk voor de cello (Charlie) en computer. Matijs bleef ons bemoedigend van de zijlijn toeroepen. Nola Pistache van Timmeren vloog in voor een (super) last minute kostuum advies. Marijn van Bussel rende rond met een boormachine en tie-raps om alles aan elkaar te knutselen. Collega theatermaker Marijn de Jong (Urland) begeleidde on the side afstuderende lichtontwerper Sanne Hensen in het maken van keuzes, een goeie uitdaging als je een lichtontwerp zonder krachtstroom mag verzinnen (wij vroegen ons af hoe ze kon ontwerpen, omdat er uberhaupt nog geen voorstelling was, maar ook zij ploeterde door). Einde week 6 (montage week) een doorloop, op iedereens laatste adem was daar ineens een vermoeden van wat Noir kon zijn. En toen, is het gaspedaal nog dieper ingetrapt, tot een shittie generale, twee toffe try outs, een lekkere premiere gevolgd door twee speeldagen om het zeker te weten. Man oh man. Props voor iedereen. We zijn blij. Wees welkom om te zien wat we er van gemaakt hebben, alle liefs, Yannick, Floor, Mara en Anne Maike

#ikbeneenrobot #ididitallbymyself #happylittlethings #denutteloze